आता माझ्याकडे बोलण्यासारख काहीच नाही आहे
मन रिकामे नाही ...पण विचार पोकळ झाले आहेत
कधी जरतारी, नक्षिदारसे असणारे भाव
आता कुठल्यातरी काट्यात रुतुन उसवू लागलेत
मी आता त्यावर फक्त कृत्रिम ठिगळ लावतोय
खोटाच हसतोय, खोटाच रडतोय.. खरतर खोटाच जगतोय
लकाकी हरवलेले अलंकार घेऊन फिरणार्या माझ्या पेटीत
आता दाखवण्यासारख काहीच नाही आहे
आता माझ्याकडे बोलण्यासारख काहीच नाही आहे
माझ्या लुटुपूटु चालणार्या मनानी काळाशी शर्यत लावली आहे
त्याला पकडता पकडता ते माझ्यापासून खूप दूर गेल आहे
त्याने कुठलातरी दुसराच "मी" शोधलाय
माझ्यासारखाच .... पण माझ्याहून खूप वेगळा "मी"
त्या भरकटलेल्या मनाला मला आरसा दाखवायचा आहे
धावून धावून थकलेल्या, सुकलेल्या त्या फुलाकडे
आता दरवळण्यासारख काहीच नाही आहे
आता माझ्याकडे बोलण्यासारख काहीच नाही आहे
