पुन्हा पुन्हा ...तेच तेच

पुन्हा पुन्हा ...तेच तेच

तिच वाट ..... तशीच ठेच

आनंदात हसताना थोडेच गाल ताणायचे

दु:खात रडतानाही मोजून अश्रू ढाळायचे

भावांचेही भाव करून

सुट्टे मात्र वाचवायचेच

मन भरून मनाला एकदा भिजायला काय हरकत आहे ?

इंद्रधनूची स्वप्ने मनी रंगवायला काय हरकत आहे ?

पण करड्या कोरड्या मनाला

सर्दि पडसे कायमचेच

जे आहे त्यात समाधान ....आणि समाधानात सुख आहे

हरलो शर्यत तरीही ठीक ....भाग घेतला हेच खूप आहे

स्वप्नांनाही उडताना मग

जवळचीच लक्ष्मण-रेष

पुन्हा पुन्हा ...तेच तेच

तिच वाट ..... तशीच ठेच

काल पुन्हा पाउस पडला.....

काल पुन्हा पाऊस पडला.....

काल पुन्हा पाऊस पडला

आसमानाचा घोडा उधळला

आणि ढगाची धूळ

जमिनीवर उडवून गेला

बहुधा कुणीतरी त्याच्या पाठीवर

विजेचा चाबूक फिरवून गेला

काल पुन्हा पाऊस पडला...

काल पुन्हा पाऊस पडला

कोकिळेला गायला आणि

मोराला नाचायला

निसर्गाचा मंच मिळाला

कुणीतरी मातीचा गंध तेवून

मग मैफिलीचा समा बांधला

काल पुन्हा पाऊस पडला...

काल पुन्हा पाऊस पडला

मग सात रंगाच्या छटा गुंफून

कुणीतरी आभाळपटावर धनुष्य रंगवला

हिरवा रंग जास्त आणला होता बहुतेक

जाता जाता तो धरेवर शिंपडून गेला

काल पुन्हा पाऊस पडला...

काल पुन्हा पाऊस पडला

आणि आठवांचा तलाव मनात साचला

मग तिच्यासोबतचा प्रत्येक पाऊस

पुन्हा एकदा चिंब भिजवून गेला

काल पुन्हा पाऊस पडला

कुणीतरी थोडासा पाउस मलाही देऊन गेला

काल पुन्हा पाऊस पडला....

शेतकरी

Few months back, I saw movie named 'Gabhricha Paaus'(The Damned Rain). I loved the movie an black humour in it. the protagonist ( farmer) in the movie just prays for the rain... rest he is ready to struggle up to any level.. the poem also reflects the mindset of similar farmer who just wants rain and nothing else from the god...

रामा रे रामा.. रामा रे रामा

लई वन्गाळ वन्गाळ

दिस जातायती देवा

रातीमागून पुन्हा

काळोख येतोया भेटाया

किती दिस झाले आता

तरी सरना अमोशा

दाव आशेचा किरण

दाव आशेचा किरण

बळ दे रे या घामाला

रामा रे रामा.. रामा रे रामा

नाही मागत म्या सुख

नको सुखाचीभी भीक

त्यापरीस जागेन म्या

खाऊन पोटभर भूक

भेगाळली जमीन

नाही भेगा र इराद्याला

लई रडवलस आम्हा

लई रडवलस आम्हा

आता रडव ढगाला

रामा रे रामा.. रामा रे रामा

ये लम्हे जाली है

ये लम्हे जाली है

बिल्कुल खाली खाली है

वक़्तकी धड़कन जैसे थमसी गयी है

साँसे बरफसी जैसे जमसी गयी है

पल तो कटता है

पर ना लगता है

की जिंदगी आगे चली है

सुबहसे ये रात...कट ना रही है

ज़ुबाँसे कोई बात ... छूट ना रही है

अंधेरी झरनोंसे

सुबहकी किरणोंमें

रातकी स्याही मिली है

अव्यक्त

घे ऋतू संग .... दिगंत तू

ऊड भानुसन्गे ... विहंग तू

चराचरी या नश्वर काया

एकटाच अथांग अभंग तू

चाल तेज-वाट .. पहाट तू

बोल अमृताच्या .... सूरात तू

जलदाहाति डोर जयाची

अनंत उंच ..... पतंग तू

तू विनाशनाशी .... अविनाश तू

तू ब्रह्मा तू विष्णू... महेश तू

काळरन्गी नाहला जो

चिररंग ... अंतरंग तू