आई

असा उचलुनी गंध तिचा
माळावा त्या फुलात
कळू देत त्यालाही
कसा दरवळतो अंतरंग

ना मोहाची ग्लानि त्याला
ना मत्सराची उग्रता
हळव्या करुण वात्सल्येचा
गंधच तो वेगळा

हा गंध नामानिरळा
ना कधी कुणाला उमगतो
आयुष्यभराच्या समायासाठी
उरामध्ये बहरतो

डोळ्यात काळजीचे
मोती सदा बंद
घरट्यात जीव ज्याचा
हा गंध तो विहंग

आपल्याच साठी फक्त
आटवते ती रक्त आणि गाळते ती घाम
गंधास त्या घामाच्या
माझा शत शत प्रणाम