चालता चालता
डोक्यावरल आभाळ
किनारी सागराच्या
जमिनीत मिसळल
उन्हा पाण्याची ती भेट
गोड क्षितीजाची रेघ
जांभई देता सूर्य
रंग तांबडा शिंपत
हाक मारुन चन्द्राला
सूर्य निजायला गेला
सार आभाळ उशाशी
अन् सागर पांघराया
तिन्ही सांजा सखे झाल्या
आता होईल अंधार
तुझ्याविणा परतेल
पुन्हा उदास संध्याकाळ
जांभई देता सूर्य khupach chaan
ReplyDelete